Grupy związków będących inhibitorami korozji

img28Grupy związków będących inhibitorami korozji

Wskutek istnienia w powłoce działających korozyjnie produktów starzenia, warstwa może działać nie ochronnie lecz korozyjnie, szczególnie na metale nieżelazne, które są specjalnie czułe na obecność np. kwasów tłuszczowych reagując z nimi i tworząc ciemne produkty korozji widoczne pod warstwą ochronną. Należy zaznaczyć, że procesowi starzenia podlegają w jeszcze większym stopniu oleje i tłuszcze roślinne, a także tłuszcze zwierzęce. Do stosunkowo najbardziej odpornych na starzenie olejów roślinnych należy olej rycynowy, używany niekiedy do konserwacji wyrobów metalowych stykających się z gumą. Również lanolina należy do odpornych na starzenie materiałów stosowanych do kompozycji rdzochronnych na metale. W celu podwyższenia własności antykorozyjnych olejów i smarów dodawane są do nich niewielkie ilości substancji, które przechodząc na granicę faz metal — warstwa ochronna polepszają działanie zabezpieczające powłoki. Dodatki te nazywamy inhibitorami korozji. Do smarów i olejów mineralnych stosowane są dodatki następujących grup związków będących inhibitorami korozji: 1) sole kwasów naftenosulfonowych, 2) mydła kwasów tłuszczowych, 3) sole amin z kwasami tłuszczowymi, 4) długocząsteczkowe, karboksylowe kwasy organiczne, 5) aminy alifatyczne, długocząsteczkowe oraz alicykliczne, 6) amidy, 7) imidazoliny, 8) chromiany czwartorzędowych alkoholi, 9) alkilomerkaptany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *