Aparat do badań w atmosferze wilgoci – Presting i Keil

img23Aparat do badań w atmosferze wilgoci – Presting i Keil

Aparat do badań w atmosferze wilgoci – Presting i Keil. Presting i Keil opisali aparat do badań w atmosferze wilgoci. Próbki badane umieszczali oni pod kloszem wspartym na łaźni wodnej. Wilgoć przechodziła przez porowatą przegrodę między kloszem i łaźnią zraszając płytki zawieszone na specjalnym uchwycie. Badania prowadzone w temperaturze 38 – 40°C przy wilgotności względnej 100%, przy czym wilgoć wykondesowywała się na pierścieniach pokrywanych powłoką smaru. Ci sami autorzy opisali także komorę do badania w mgle solnej oraz w atmosferze wilgoci z dodatkiem dwutlenku siarki, dwutlenku węgla lub tlenków azotu. Gaz doprowadza się z zewnątrz do uszczelnionego urządzenia. Temperatura próby wynosi 38 – 40° C. W literaturze amerykańskiej znaleźć można liczne przykłady stosowania tzw. próby kroplowej (Navy Static Drop Test), która polega na umieszczeniu kropli cieczy wewnątrz zagłębienia w blasze uprzednio pokrytej olejem lub smarem. Ocenę przeprowadza się bądź przez porównanie zachowania się badanego oleju z olejem lub smarem o dobrych własnościach ochronnych, albo też podając ilość dni do wystąpienia pierwszych śladów korozji na dnie wtłoczenia blaszki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *